Semester 1

Femke Hauben tijdens het vrijwilligerswerk in Frankrijk (Foto: Femke Hauben)

 

Het jaar van Jolien Inghels.

Een verslag maken van het afgelopen jaar is voor mij geen enkel probleem. Ik heb een geweldig jaar achter de rug waar ik veel nieuwe mensen heb leren kennen, beter leerde schrijven en vooral mezelf leerde kennen.

Het academiejaar 2017-2018 was voor mij veruit het beste jaar dat ik tot nu toe heb mogen meemaken. Uiteraard heb ik ook tegenslagen gehad, maar die wogen lang niet op tegen alles wat ik het  afgelopen jaar leerde. Voor het eerste van mijn 19 jaren, heb ik het gevoel dat ik op mijn plaats ben. Bedankt Journalistiek!

Ik zat in het begin van het jaar vol goede moed met de eerste uitleg over Selflab. Naargelang het jaar vorderde, en enkele tegenslagen later, zakte de moed gelijdelijk aan. Toch ben ik blijven proberen Selflab1 tot een goed einde te brengen.

In semester 1 wou ik graag een blog maken over jongeren die zich inzetten voor vrijwilligerswerk. Ik wou graag weten wat ze doen, waarom ze het doen, wat het vrijwilligerswerk speciaal maakt, wat het gekste is dat ze al meemaakten, de emoties die het vrijwilligerswerk teweeg brengt,.. Hiervoor wou ik elke maand 1 jongere interviewen. Ik kwam op dit idee omdat ik zelf veel vrijwilligerswerk doe, en andere mensen wil aanmoedigen dat ook te doen.

Helaas viel het interviewen en het zoeken van de jongeren tegen. Ik contacteerde verschillende mensen, vooral mensen die ik ken uit mijn eigen werkveld omdat ik graag mijn eerste post wou maken over iemand die hetzelfde vrijwilligerswerk doet als ik, maar niemand was bereid mee te werken of ze reageerden niet. De mensen die wel bereid waren wonen of studeren in Antwerpen of Limburg en konden me daar niet ontvangen in het weekend of hadden het te druk. Ik wou graag iemand die hetzelfde werk doet als ik omdat ik zo gerichtere vragen kon stellen en kon afgaan op mijn eigen bevindingen. Ik vond wel iemand waar ik mee samenwerkte die open stond voor een interview maar nu op stage is dus hebben we een datum afgesproken om samen te komen. Dit zou normaal mijn zogezegde “eerste blogpost” moeten worden. Doordat de zoektocht zo stroef liep had ik er even geen zin meer in en heb het werk een weekje uit m’n hoofd gezet.

Femke Hauben helpt een kindje met een beperking tijdens het vrijwilligerswerk. (Foto: Femke Hauben)

Ik ging op zoek naar een tweede persoon om te interviewen en vond deze keer wel, zonder enig probleem, een kandidaat. Het meisje trok naar Frankrijk om daar te werken met gehandicapte kindjes. We hebben veel gecommuniceerd en we maakten een afspraak om het interview af te nemen. Helaas zei ze op de dag zelf nog af maar stelde zelf voor het interview een week te uit te stellen. Op deze dag was het hard aan het regenen en zag ze het niet meer zitten. Uiteindelijk beloofde ze me dat ze ging komen naar de volgende afspraak (donderdag) maar door de hevige sneeuw zag ze het ook niet zitten. Ik stelde toen voor om te facetimen omdat ik al zo hard achter liep op de planning en ze stemde toe. Ik heb het interview dus volledig afgenomen door de webcam maar kon op die manier natuurlijk geen duidelijke foto’s nemen. We spraken daarna opnieuw af om foto’s te nemen en dan ging ze haar souvenirs meenemen maar die vergat ze, en ik had al helemaal geen zin meer in het project.

Femke Hauben, het meisje dat vrijwilligerswerk deed in Frankrijk. (Foto: Jolien Inghels)

Ik ben niet blij met de resultaten die ik behaalde in het eerste semester. Ik heb mijn best wel gedaan maar het ging moeizaam en ik deed het niet graag. Ik maakte eerst een blog over mensen die vrijwilligerswerk deden maar had eigenlijk niets anders dan tegenslag. Mensen die afzeiden, mensen die geen foto’s wouden laten nemen, mensen die geen gesprek wouden,..

Ik twijfelde even om te veranderen en me aan te sluiten bij het team van het TANK-magazine. Ik wou daar graag helpen op de ‘cultuurafdeling’ maar helaas werkten daar al veel mensen aan mee en waren ze eerder op zoek naar mensen die konden helpen bij de zaken die me minder interesseerden.

Hierna heb ik een coachingsmoment gehad en besloten dat ik zou meewerken met Kobe, Souki, Liesbeth,.. Aan HIWHI, hun youtubekanaal. Ik had verwacht dat het kanaal samen ging met een blog. Ik dacht dan ook dat ik zou mogen schrijven ipv een ‘vlog’ te maken. Toen ze me het volledige idee uitlegde leek het me wel leuk, maar ik merkte al snel dat ik lang niet zo enthousiast was over het idee dan dat zij waren. Na een aantal samenkomsten had ik zelfs het gevoel dat ik hun naar beneden trok omdat ik veel liever zou willen schrijven.

Toen zat ik vast. Na een lange wandeling gemaakt te hebben in Gent heb ik besloten dat ik graag zou willen werken aan een blog over Gent. Ik ben afkomstig uit Gent en weet heel goed welke plekjes aanraders zijn, en welke niet.

 

Ik heette de site : MijnGent.

BewarenBewaren

BewarenBewaren

BewarenBewaren

De auteur

Jolien Inghels

Profiel Twitter E-mail

Enthousiast, gelukkig en optimistisch.